26 Eylül 2013 Perşembe

FIRTINADAN FIRTINAYA

virane bir gemiydim fırtınadan kalan;
rüzgarım dinmiş, yelkenlerim kayıp.
sen davet ettin, çok hoş karşılayıp.
bir güzel süsledin, allayıp pullayıp,
buyur ettin limanına, kafanı sallayıp.

sonra, bir fırtına da sen çıkarıp,
bir zevk gibi yelkenlerimi parçalayıp.
sen git dedin, çok hoş uğurlayıp.
sen zaten viraneydin, bunun nesi garip,
geldiğin gibi git dedin, bir el sallayıp.


(19.05.2011  00:32)

BEN BEKLERİM

bir hal hatır soran olur elbet, diye beklerim.
sabret, halini bilecek diye beklerim.
ne zaman diye dert etmem artık.
örselese de beklemek,
olur bir gün elbet diye beklerim.
olduğum yerde durur beklerim.
boşa gitse de emeklerim,
benim umudum;
elbet bir gün ben de emeklerim.


(16.05.2011  00:24)

HADİ AŞK - II

hadi aşk çek o keskin kılıcını,
atıyorum kalkanımı, zırhımı.
teslim ediyorum sana ruhumu,
sakın incitmeyesin gururumu.

hadi aşk al okunu, ger yayını,
ben kırıyorum en son mızrağımı.
eğiyorum önüne boynumu,
varsa, al benim borcumu.

hadi aşk, silerim günahını,
görmem inan, hiçbir hatanı.
küçük gösterme bana kendini,
inat edeceksen sen yine benimle,
saklıyorsan büyüklüğünü kendine,
hadi ufal da gir cebime.
seni diyardan diyara taşıyayım.
dünyanın kaç bucak olduğunu,
seninle görerek yaşayayım.


(10.05.2011   23:27)

AŞKIN BETERİ

Derdi kederi, her bir beteri,
Düşündürür hep olanı biteni.
Hem biteni, hem yolda geleni.
İçinden atamayınca kemireni,
Senin olur hep beterin beteri.
Feda etsen de birkaç bedeni,
Ödeyemezsin, etmez bedeli.
Ruhunu sarar bir acı, ebedi.
Yanlışı sevmekse doğrunun kaderi,
Varsa bunu göz ardı etmenin sebebi,
Yoktur artık pişmanlığın gereği.
Gelmez olur bu karanlığın seheri.


(28.4.2009)

AAA... YETER

Anlattık anlattık da, anlaşıldı mı sonra?
Beni anlamak bu kadar zorsa eğer;
Beni anlıyor gibi yapmayın, aaa… yeter.

Anlıyorum ben seni deyip sonra,
"ama", "yaaa", ile başlayan bahaneler duyacaksam eğer;
Beni anlamayın artık, aaa… yeter.

Böyle sitem ederken, "sen de çok abartın" diyecekseniz eğer,
Aaa bakayım, bu da benim ipim de değilmiş meğer,
Beni anlamaya bile çalışmayın artık, aaa… yeterrrr.

TUZAK

öyle yakın, böyle uzak.
böyle yakın, öyle uzak.
bu nasıl bir tuzak?


(06.09.2009, 23:48)

SADECE SUSMAK

Sessizliğin çığlığında sadece yokluğunun hayaline sığınmak var şimdi.
Sensizliğin karanlığında sadece düşlerde aydınlanmak.
Eşsizliğinin karşısında öylece kalmak.

Sadece susmak.

TEMİZ BİR SAYFA

şöyle temiz bir sayfa açmayalı, ne kadar zaman olmuş...
karalanmış sayfalar arasında, temizini bulmak zor imiş...
aslında mesele temizini bulmak değilmiş...
asıl mesele bulduğunu temiz tutabilmekmiş...


03.10.2010 02:21

SAKLIYORUM SANA

bi tek sakız alsam
küçük bir çocuk gibi kanar
kanar mısın safça bana?
bi kutu aldım
saklıyorum sana

gönül bahçemden bir gül versem
büyük bir heyelan gibi kayar
kayar mı gönlün bana?
bi demet kopardım
saklıyorum sana

aşk çeşmesinden bir yudum içsen
kor ateşler gibi yanar
yanar mısın öyle bana?
bi şişe doldurdum
saklıyorum sana

tek kelime ama sahi, gel desem
ardına bakmadan koşar
koşar gelir misin bana?
bi şiir dolusu yazdım
saklıyorum sana

her beden de bir can, ver desem
gözünü hiç kırpmadan verir
verir misin söyle bana?
işte bir tane var, onu da
saklıyorum sana


(16.09.09, 05:38)

SAÇMA SAPAN

hep aynılığın içinde nasılda başkaydı…
farkına varılamayan büyük bir şaşmaydı…
aslında, daima korkulandan kaçmaydı…
çırpınışlar, yalvarışlar hepsi boşaydı…
bir bardaktan değil, barajdan taşmaydı…
hiç tereddütsüz bir o kadar da saçmaydı…


(15.09.09, 05:14)

DEDİK Mİ?

kanca atıp gel demedik
gel bu kalbe gir demedik

bülbül olduk gül demedik
goncasındır aç demedik

zincirleyip kal demedik
kalmıyorsan git demedik

tertemizdin pis demedik
bu pisliğe bat demedik

zorlamadık sev demedik
sevmiyorsan sat demedik


(07.09.2009, 01:27)

BİLİNMEYEN SAYFALAR

Benim sevgim asildir ki o kadar,
Herkes göremez, dışarıya az çıkar.
Bilmiyorsan güzelim, görsen ne çıkar?
Bu kalp oldu sana bilinmeyen sayfalar.
Kimileri hiç açamadılar,
Kimileri bir iki yaprak araladılar.
Beceremeyenler hep yaraladılar,
Bembeyaz sayfalarımı karaladılar.
Senden de olamadı bu cana yar,
Edemem bu sebepten terk-i diyar.
Çek ellerini, üzerinden kalksınlar;
Bu kalbi yeterince oyaladılar.


(Ekim 2007)

NANKÖR KEDİ

Ulaşılmaz değilsin ki güzelim,
Neden murdar edeyim ben seni?
Hem değilim ki nankör bir kedi.
Nimetten saymıştım da ben seni,
Sen murdar ettin kendi kendini.
Boşuna arama, nankör bir kedi.
Bi miyav deyiver duyalım sesini.


(12.09.2009, 05:00)

ZAMAN

Ne de hızlı geçerdi zaman,
Ayrılık vakti geleceği zaman.
Ne de yavaş işler oldu zaman,
Bir ayrılık vakti olmadığı zaman.


(27.08.2009, 02:28)

KALEMLE KELAM

ey kalemim, sorarım ben sana;
mürekkebin neden hep gam, hep tasa?
yeter artık, biraz da neşeli yaşa.

sen de bakmayıp gözdeki yaşa;
desen ki, sen de takılma her taşa.
haklısın be, var istediğini yaşa.

kırmak istemem seni, tövbe haşa.
dilimi yakana olursun sen maşa.
haklısın be, var istediğini yaşa.

ilk merhem sensin dertli başa.
olmasan derdi dinler marko paşa.
haklısın be, var istediğini yaşa.


(20.07.09)

HADİ AŞK

geçmişi boş ver,
hatta bu günü de…
ama unut diyemiyorum,
şimdi en güzelini söyle,
ama en güzelini,
en güzel olabilecek olanı.

sen söyle aşk sen söyle,
ne olur sen söyle.
ben kaybettim konuşma hakkımı artık.
ağzımı açsam gözümden yaş gelir.
ne olur sen söyle.

boynum bükük, ellerim titrek.
yüreğim heyecanlı, dilim ürkek.
uzatıyorum titreyen elimi sana.
ya tut, çek al beni yanına,
yada bırak, çekileyim kabuğuma.

hadi, bak kapadım gözlerimi.
açtığımda, ilk seni gördüğün zaman,
senin tutsağınım demektir o an.
sonuna kadar da seninle olurum,
tuttuğun elimi bırakmazsan.


(3.6.2009)

HEDİYEM OL SEN BENİM

bana güzel bir şey söyle dedin.
en güzeli sensin dedim.

göz de benim,
nizam da benim,
güzelim ol sen benim.

bana güzel bir şey söyle dedin.
karşındakinden güzeli duymak dedim.

söz de benim,
sükut da benim,
karşımdaki sen ol benim.

bana güzel bir şey söyle dedin.
ilk umut dedim.

ilk de benim,
son da benim,
ilk umudum ol sen benim.

bana güzel bir şey söyle dedin.
son savaş dedim.

galip de benim,
mağlup da benim,
son savaşım ol sen benim.

bana güzel bir şey söyle dedin.
vuslat dedim.

özlem de benim,
ayrılık da benim,
vuslatım ol sen benim.

bana güzel bir şey söyle dedin.
hediye dedim.

küçük de benim,
büyük de benim,
en büyük Hediyem ol sen benim.


(3.6.2009)

SÜRGÜN

yularsız bir at üzerinde,
uzun bir yolculuktayım şimdi.

yola çıkarken uğurlayanım vardı da,
gitme deyip, üzülenim yoktu.

ardımdan bir bakan vardı da,
ağlamaklı el sallayanım yoktu.

nereye gidiyorsun sorusu vardı da,
verecek bir cevabım yoktu.

hangi yönde ne olduğunu bilen vardı da,
benim bir pusulam, haritam yoktu.

yola çıktığım yeri bilen vardı da,
ölümden bi adım öncesini bilen yoktu.

muhtelif bir zamandan sürgünde,
uzun bir yolculuktayım şimdi.


(2.6.2009)

YOKSA UNUTULUR MU?

bu şiir hanginizin?
unutmayacak kadar çok sevenlerin mi?
yoksa, çok sevip unutabilenlerin mi?
ne de zor bir soru!!!
gerçekten sevmeyen anlamaz ki,
anlayamaz ki!
sadece gerçekten seven anlayacak.

zor olan hangisi?
unutmayacak kadar çok sevebilmek mi?
yoksa, çok sevince unutabilmek mi?
ne de büyük bir paradoks!!!
gerçekten sevilen unutulmaz ki,
unutulamaz ki!
sadece gerçekten sevmeyenler unutacak.
.
.
.
yaşıyor olanlar size soruyorum,
yoksa unutulur mu?

unuturum, henüz tatmamışlarındır.
ön yargılı yaklaşırlar.
bunu ancak tadarlarsa anlayacaklar.

unutamam, yeni tatmışlarındır.
şaşkınlık içindedirler.
henüz başlangıç, daha çok şaşıracaklar.

unutmayacağım, unutabileceğini sananlarındır.
bu belaya yeni bulaşmıştırlar.
beklenmeyen zorlu günleri yaşayacaklar.

unutacağım, boşa güven aşılayanlarındır.
yanılacaklarını bilmezler.
bir gün yanıldıklarını görecekler.

unutuyorum, kandırmaya çalışanlarındır.
gerçeklerden kaçarlar.
hadi bakalım, nereye kadar kaçacaklar.

unutamıyorum, tatmakta olanlarındır.
ateşin tam ortasındadırlar.
kaçınılmaz zorluklarla karşılaşacaklar.

unutmadım, gerçeği saklamayanlarındır.
yenilgiyi kabullenirler.
hayata handikaplı olsa da devam ederler.

unuttum, kendini teselli edenlerindir.
yenilgiyi kabullenemezler.
elbet yenik düştüklerini anlayacaklar.

unutamadım, sürekli deneyenlerindir.
çabaları hep boşa gitmiştir.
umutsuzca çırpınmaya devam ederler.
.
.
.
dışardan bakanlar size soruyorum,
yoksa unutulur mu?

unutulmaz, realist olanlarındır.
yaşamışlar, gerçeği söylemekten kaçınmazlar.
malum ya, dost acı söyler.

unutulur, teselli verenlerindir.
yaşamışlar, gerçeği bilirde, söyleyemezler.
çünkü, acı olanı dostlar söyler.
.
.
.
kendime soruyorum,
yoksa unutulur mu?

unutulur,
eğer kalmazsam ıssız bir yerde tek başıma,
eğer inceden bir name gelmezse kulağıma,
eğer aniden gelip kokusu çarpmazsa suratıma,
eğer gölge gibi dolaşmasa anılar yanı başımda,
neden olmasın, unutulur...

unutulur,
eğer onunla aynı güneşte ısınmayacaksam,
eğer onunla aynı toprağa basmayacaksam,
eğer onunla aynı havayı solumayacaksam,
eğer onunla aynı yağmurda ıslanmayacaksam,
neden olmasın, unutulur…

unutulur,
eğer bir gün olur olmaz karşıma çıkmayacaksa,
eğer bu yağmurlar bir daha yağmayacaksa,
eğer bir daha bardağıma mey akmayacaksa,
eğer bu insanoğlu bir daha şiir yazmayacaksa.
neden olmasın, unutulur...

(02.06.2009)

HER GECE

Her gece bu son diyorum,
Bakıp resmine, artık anmayacağım adını,
Sımsıkı sarılıp, duymayacağım kokunu,
Çıldırırcasına düşünüp, bölmeyeceğim uykumu,
Deli gibi uyanıp, çekmeyeceğim kahrını,
Unutamadım deyip, kırmayacağım gururumu.

Her gece bir daha yok diyorum,
Artık dönüp, bakmayacağım ardıma,
Üzülmeyeceğim, hayali de çıksa karşıma,
Utanmayacağım, bakıp da gözyaşıma,
Güvenmeyeceğim, kalsam da tek başıma,
Aldanmayacağım, ant içse de karşımda,

Her gece küfrediyorum geçip aynanın karşısına,
Nasıl oldu da aldandım ben senin aşkına,
Hak ettim de mi geldi bunlar başıma,
Ah, duyunca döndüm ben şaşkına,
Hay ben senin bırakmam dediğin aşkına,
Hele bir bak, nelerle geldi karşına.

Her gece sövüyorum ben sana,
Sonra susup, zorluyorum edebimi,
Ama sen iyi biliyorsun sebebini,
Ben çekinir de, tutamazdım elini,
Dokununca, tenin yakardı tenimi,
Söylesene yaktın mı o şerefsizin de tenini.

Her gece söylüyorum kendime,
Boş ver be, demek ki değmezmiş sevgine,
İbne işte, daha gerek var mı tek söze,
Düşünüp taşınıp, eziyet etme beynine,
Yapma, uyma şeytanın işine,
Ah, gel gör ki bu kin fena işledi benliğime.

Her gece düşünüyorum kendimce,
Aşk, sevgi, saygı bilmem ne,
Sen hepsini birden istesen de,
Hiç birini hak etmedim mi ben be,
Yoksa hiç biri yok mu bunların sen de?
Hadi hepsini geçtim; söyle, şeref nerde?

Her gece acıyorum ben kendime,
Baksana, düştüğüm şu hallere,
Takılmazdım ben önceden meyhanelere,
Acımı tattırıyorum şimdi bütün meylere,
Biran kapılıyorum kötü düşüncelere,
Eh deyip, başlıyorum küfürlere.

 Her gece acıyorum ben senin haline,
Sana güvendiğim kadar güvenmezdim de kendime,
Güven denen şeyi sildin attın bir günde,
Bilmem, sen de mi şaşıyorsun şimdi kendine,
Hani değmezdi ya elin başkasının eline,
Tüküreceğim, çek git yazık etme tükürüğe.

ARTIK HEP GÜNDÜZ, YA DA HEP GECE OLSA

bu gece de uykusuz geçti,
sabaha karşı, odam duman altı,
saç baş dağınık,
fütursuzca uyumayı beklerken ben,
birazdan ezan okunur,
sonra kuşlar ötüşmeye başlar,
hafiften ışıklar vurur gökyüzüne,
oradan da yer yüzüne.
aydınlanır perdemdeki kurumuş güller.
içimde kurumuş iki kırmızı gül.
sonra içi yarım dolu elbise dolabım,
ardından yerlere saçılmış elbiselerim ortaya çıkar.
tek kişilik yatağım da aydınlanır birazdan.
biraz daha bekle,
işte sayısını bilmediğim içki şişeleri de buralardadır.
karanlık içinde saklanan bu berbat yaşantım,
yine çıkar açığa.
birazdan, değmezdi bu kadarına da diyerek,
yakar, içerim paketimdeki son sigaramı.
kalkıp çay mı yapsam kendime?
ama uykum kaçar sonra dimi?
aman boş ver...
zaten sigarasız çay da gitmez bu saatten sonra.
bu günden sonra,
artık hep gündüz, ya da hep gece olsa.
tam güneşimi buldum derken;
biranda gündüzler bende kararmasa.
yalanlar hiç olmasa, aşk arada göz kırpsa,
sevgim taşlanmasa, neşem kaybolmasa,
gururum kırılmasa, güvenim sarsılmasa,
saygım tükenmese, edebim bozulmasa…

(19.05.2009)

GİDERKEN KEŞKELER BIRAKTIN ARDINDA

şimdi, göremeyecek miyim vurgunu olduğum o gözleri?
bir çırpıda silmek bu kadar mı kolaydı kıymettar sözleri.
neye borçluydum anlasam bu firardaki ivecenliği.
öyle bir anda söner mi sandın, yaktığın bu ateşin közleri.
söyleyemediğim sözlerle çınlıyor mu kulakların geceleri?
  
şimdi, dokunamayacak mıyım ellerimi bağladığım o soğuk ellere?
bakamaz oldum seni simgeleyen yüzlere, gem vurdu bu gözlere.
hicapsızlığın birikmekte, içimde volkan oldu patlamak üzere.
ihtimamla kurduğum hayaller bulut oldu, yağıverdi üzerime.
hafakanlar bastı beni, beynimde kargaşalar sürmekte.         
  
şimdi, öpemeyecek miyim tattığım o bal dudakları?
bu git gel sevda durakları, artık yeterince hırpaladı.
daüssılaya doydu kalbim, meczup krizleri zorluyor kapıları.
bitmek bilmez kasvetli geceler senden kalan en müşakatlı anı.
sen, düşündükçe çıldırtan, daha da karmaşıklaşan bir kanı.
  
şimdi, saramayacak mıyım kollarıma doladığım o narin belini?
yaşadım da anladım, aşkın bulantılı ve kaçınılmaz gerçeğini.
sildin süpürdün, kalmadı, damla damla aldın yaşama isteğimi.
cesur gönlüm artık köşeye sıkışmış korkak bir fare gibi,
başta şekerdi ama kusamıyor şimdi zehre dönen sevgini.
  
şimdi, okşayamayacak mıyım elimi eriten o ipek saçları?
ben hak ediyor muyum yoksa saçıma erken düşen bu akları?
sanma ki aşkınla kirlettiğin kalbi pakladı bu göz yaşları,
çok fazla şey bıraktın ardında, gömmek zor senden kalanları.
yaşananlar akla geldiğinde, tetikliyor dehşetli sancıları.
  
şimdi, tenim değmeyecek mi beni yakan o çocuksu tenine?
bir dokunuşun titretirdi beni, işlerdi bütün bedenime.
çıldırıp isyan etmek olmaz, yakışmaz da inancı bütün birine.
iyice edepsiz oldum, biraz müstehcenlik karıştı sözlerime.
önce aşkınla erittin, sonra türlü acılar kattın akide şekerime.
  
şimdi, duymayacak mıyım içimi titreten o masum sesini?
ılık bir yaz rüzgarıydı, çekerdim içime heyecanlı nefesini.
söndürdün yüzümün şavkını, aldın mı bari abes hevesini?
heybetli bir şekilde çektim içime sigaramın son nefesini,
hiddetle kalktım, çaldım duvara nihayet içki şişesini.
  
bu ıslak gözler, bu titrek eller, bu masum dudaklar...
bu beden hasretine dayanamaz, toprağa karışmak isterdi de.
o vurgunu olduğum gözler, keşke bakmasaydı başkasının gözlerine,
o ellerimi bağladığım ellerin, keşke dokunmasaydı başkasının ellerine,
o tattığım bal dudakların, keşke olmasaydı bir başkasına meze,

bu ıslak gözler, bu titrek eller, bu masum dudaklar...
bu beden hasretine dayanamaz, toprağa karışmak isterdi de.
o ellerimi doladığım belini, keşke dolamasaydı başkasının kolları,
o elimi eriten ipek saçları, keşke okşamasaydı başkasının elleri,
o yakan çocuksu tenin, keşke değmeseydi bir başkasının tenine,
  
keşke, giderken kopardığın fırtına, kırmasaydı en yeşil dallarımı.
keşke, nefretim örtmeseydi sana olan bitip tükenmez dediğim aşkımı.
keşke, yazık etmeseydin de bunca emeklere, almasaydın benim ahımı.
keşke, hiç giymeseydim bu karanlıkları, dolsaydı bu nefretin miadı.
keşke, hiç karşıma çıkmayıp, keşkelerle süslemeseydin hayatımı. 

YARA

çocukken düş kalk açılan yaralarım oldu.
dizimde, kolumda, yüzümde açılan yaralar.
derdi ki annem, kurcalama yaranı, geç iyileşir,
eğer çok kurcalarsan, iyileşse bile izi kalır.
kurcalamak zevk verirdi, bile bile kurcalardım.
o kurcaladığım yaraların izleri hala bedenimde.
açtığın bu yara kabuk bağladı şimdi.
annem de yok, bu yarayla kaldım ortada.
bunun da çözümü aynıdır demesin kimse.
gönül yarası daha başka.
diz kapağında açılan yarayı bilir misiniz?
iyileşmesi zordur,
çünkü; yürüdükçe, bacağın hareket ettikçe,
o yara acır, yaranın iyileşmesi gecikir,
hatta koşmaya başlarsan, tekrar kanar.
üstüne üstük birde iyileşince izi kalır.
ama yürümek, koşmak senin elinde olan bir şey.
kalp daha başka işte,
bu kalbe ne söz geçer, ne de laf anlatabilirsin.
istemeni beklemez, sürekli hareketlidir.
kalp daha başka işte,
koşmaya yelteniyor, dur desen fayda etmiyor.
sen de takılıyorsun onun peşine,
ama, yara kanamaya başlayınca,
daha fazla ilerleyemiyor, saplanıyorsun olduğun yere.