her gece etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
her gece etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Eylül 2013 Perşembe

HER GECE

Her gece bu son diyorum,
Bakıp resmine, artık anmayacağım adını,
Sımsıkı sarılıp, duymayacağım kokunu,
Çıldırırcasına düşünüp, bölmeyeceğim uykumu,
Deli gibi uyanıp, çekmeyeceğim kahrını,
Unutamadım deyip, kırmayacağım gururumu.

Her gece bir daha yok diyorum,
Artık dönüp, bakmayacağım ardıma,
Üzülmeyeceğim, hayali de çıksa karşıma,
Utanmayacağım, bakıp da gözyaşıma,
Güvenmeyeceğim, kalsam da tek başıma,
Aldanmayacağım, ant içse de karşımda,

Her gece küfrediyorum geçip aynanın karşısına,
Nasıl oldu da aldandım ben senin aşkına,
Hak ettim de mi geldi bunlar başıma,
Ah, duyunca döndüm ben şaşkına,
Hay ben senin bırakmam dediğin aşkına,
Hele bir bak, nelerle geldi karşına.

Her gece sövüyorum ben sana,
Sonra susup, zorluyorum edebimi,
Ama sen iyi biliyorsun sebebini,
Ben çekinir de, tutamazdım elini,
Dokununca, tenin yakardı tenimi,
Söylesene yaktın mı o şerefsizin de tenini.

Her gece söylüyorum kendime,
Boş ver be, demek ki değmezmiş sevgine,
İbne işte, daha gerek var mı tek söze,
Düşünüp taşınıp, eziyet etme beynine,
Yapma, uyma şeytanın işine,
Ah, gel gör ki bu kin fena işledi benliğime.

Her gece düşünüyorum kendimce,
Aşk, sevgi, saygı bilmem ne,
Sen hepsini birden istesen de,
Hiç birini hak etmedim mi ben be,
Yoksa hiç biri yok mu bunların sen de?
Hadi hepsini geçtim; söyle, şeref nerde?

Her gece acıyorum ben kendime,
Baksana, düştüğüm şu hallere,
Takılmazdım ben önceden meyhanelere,
Acımı tattırıyorum şimdi bütün meylere,
Biran kapılıyorum kötü düşüncelere,
Eh deyip, başlıyorum küfürlere.

 Her gece acıyorum ben senin haline,
Sana güvendiğim kadar güvenmezdim de kendime,
Güven denen şeyi sildin attın bir günde,
Bilmem, sen de mi şaşıyorsun şimdi kendine,
Hani değmezdi ya elin başkasının eline,
Tüküreceğim, çek git yazık etme tükürüğe.

ARTIK HEP GÜNDÜZ, YA DA HEP GECE OLSA

bu gece de uykusuz geçti,
sabaha karşı, odam duman altı,
saç baş dağınık,
fütursuzca uyumayı beklerken ben,
birazdan ezan okunur,
sonra kuşlar ötüşmeye başlar,
hafiften ışıklar vurur gökyüzüne,
oradan da yer yüzüne.
aydınlanır perdemdeki kurumuş güller.
içimde kurumuş iki kırmızı gül.
sonra içi yarım dolu elbise dolabım,
ardından yerlere saçılmış elbiselerim ortaya çıkar.
tek kişilik yatağım da aydınlanır birazdan.
biraz daha bekle,
işte sayısını bilmediğim içki şişeleri de buralardadır.
karanlık içinde saklanan bu berbat yaşantım,
yine çıkar açığa.
birazdan, değmezdi bu kadarına da diyerek,
yakar, içerim paketimdeki son sigaramı.
kalkıp çay mı yapsam kendime?
ama uykum kaçar sonra dimi?
aman boş ver...
zaten sigarasız çay da gitmez bu saatten sonra.
bu günden sonra,
artık hep gündüz, ya da hep gece olsa.
tam güneşimi buldum derken;
biranda gündüzler bende kararmasa.
yalanlar hiç olmasa, aşk arada göz kırpsa,
sevgim taşlanmasa, neşem kaybolmasa,
gururum kırılmasa, güvenim sarsılmasa,
saygım tükenmese, edebim bozulmasa…

(19.05.2009)